MISTERIJA SMRTI: Knele ubijen u sobi 331, na ogledalu ostala krvava poruka 'Broj 1': Ko je likvidirao žestokog momka Beograda? (FOTO)

Prošle su 34 godine otkako je Aleksandar Knežević Knele, jedan od najpoznatijih pripadnika beogradskog podzemlja devedesetih, pronađen mrtav u apartmanu 331 hotela „Hajat“ na Novom Beogradu. Njegova likvidacija izazvala je ogromnu pažnju javnosti, a detalji zločina vremenom su postali deo mračne istorije Beograda.

Knele je bio mladić o kojem se mnogo pričalo i za čije se ime vezuju brojni obračuni, prijateljstva, sukobi i urbane legende. Prepoznatljiv po trenerkama, patikama i zlatnom lancu, za kratko vreme postao je jedno od najzvučnijih imena tadašnjeg kriminalnog miljea.

Ipak, priča o njegovom životu ostala je u senci načina na koji je završio. U hotelskoj sobi, daleko od uličnih obračuna po kojima je bio poznat, ubijen je pod okolnostima koje ni posle više od tri decenije nisu u potpunosti razjašnjene.

Tri hica i poruka na ogledalu

Knežević je ubijen 28. oktobra 1992. godine, a njegovo telo pronađeno je u apartmanu 331 hotela „Hajat“. Prema medijskim izveštajima o istrazi, ubica mu je ispalio tri hica u potiljak dok je ležao na stomaku.

Jedan od detalja koji je dodatno podgrejao misteriju bila je poruka „Broj 1“, navodno ispisana krvlju na ogledalu hotelske sobe. Njeno značenje nikada nije pouzdano razjašnjeno, pa je postala jedan od simbola ovog zločina.

Posebnu pažnju istražitelja privukla je činjenica da na vratima sobe nisu pronađeni tragovi provale. Zbog toga se u javnosti godinama provlačila pretpostavka da je Knele poznavao čoveka koji mu je došao u posetu i da mu je sam otvorio vrata.

Ipak, to nikada nije potvrđeno pravosnažnom sudskom odlukom. Nije utvrđeno ko je bio ubica, niti ko je eventualno naručio likvidaciju.

Dodatnu misteriju predstavljali su snimci hotelskih sigurnosnih kamera, za koje su mediji pisali da nisu bili dostupni istražiteljima. Ni taj detalj nije doveo do konačnog rasvetljavanja zločina.

Poruka preko policijske veze: „Knele ide sam“

Godinama nakon ubistva u javnosti su se pojavljivala svedočenja o neobičnim okolnostima pod kojima su policajci obavešteni o zločinu.

Ljuba Milanović, nekadašnji inspektor, prema ranijim medijskim navodima, govorio je da je preko radio-veze preneta poruka: „Idi u Hajat. Ubijen je Knele.“

Otac ubijenog mladića, Dušan Knežević, svojevremeno je takođe iznosio tvrdnje o poruci koja je navodno preneta policijskom vezom neposredno pre ubistva.

Knele ide sam – glasila je poruka za koju se tvrdilo da je preneta te noći.

Ove tvrdnje godinama su podsticale sumnje i različita tumačenja, ali nisu pružile konačan odgovor na pitanje ko je ubio Kneleta.

Upravo zato je slučaj ostao predmet brojnih spekulacija. Svaki detalj iz hotelske sobe, svaka izjava nekadašnjih poznanika i svako sećanje na poslednje dane njegovog života iznova su otvarali pitanje da li je ubistvo bilo posledica ličnog sukoba, osvete ili obračuna mnogo većih razmera.

Ko je bio Aleksandar Knežević Knele?

Aleksandar Knežević rođen je 27. aprila 1971. godine u Beogradu, u porodici Vladanke i Dušana Kneževića. Odrastao je na Voždovcu, gde je još kao mladić bio poznat po bavljenju sportom i navijanju za Crvenu zvezdu.

U javnosti se o njemu govorilo kao o mladiću koji je rano ušao u svet uličnih sukoba i kriminalnog miljea. Njegovo ime povezivalo se sa ljudima koji su početkom devedesetih imali značajnu ulogu u beogradskom podzemlju.

Među njima je bio i Đorđe Božović Giška, sa kojim je Knele, prema biografskim tekstovima, bio blizak. Pominjali su se i Radovan Lagundžić Žabac, Romeo Savić i Goran Vuković Majmun.

Knele je, prema dostupnim biografskim prikazima, bio deo voždovačkog kriminalnog kruga u vreme kada su se u Beogradu formirale grupe čiji su pripadnici sticali reputaciju kroz sukobe, oružane obračune i veze sa podzemljem.

Njegov život obeležili su i događaji koji su dodatno doprinosili njegovoj reputaciji. U pričama ljudi iz tog vremena često su se smenjivali opisi odanosti prijateljima i spremnosti da se upusti u sukobe, zbog čega je postao figura o kojoj su se širile gotovo neverovatne priče.

Ranjavanja i sukobi koji su prethodili likvidaciji

Pre nego što je ubijen, Knele je više puta bio meta napada, a njegovo ime povezivalo se sa nekoliko oružanih incidenata u Beogradu.

U biografskim tekstovima navodi se da je 1991. godine, nakon sukoba sa Zoranom Kovačevićem Kočom, došlo do pucnjave u kojoj je Kovačević ranjen u noge. Taj događaj pominjao se kao jedan od sukoba koji su obeležili Kneletov ulazak u kriminalni milje.

U maju 1992. godine i sam je ranjen ispred kafića „Freska“, nakon svađe sa Milanom Jankovićem, prema navodima iz tadašnjih i kasnijih medijskih prikaza. Posle tog incidenta, prema istim izvorima, bio je meta još jednog napada.

Pominjan je i napad ispred kluba „Nana“ na Senjaku, kada su maskirani napadači otvorili vatru na njegov automobil. Knele je tada, prema medijskim izveštajima, uspeo da izbegne teže povrede.

Svi ti događaji učvrstili su njegovu reputaciju čoveka koji se često nalazio u opasnim situacijama. Međutim, nema pravosnažno utvrđenih činjenica koje bi neki od ranijih sukoba direktno povezale sa njegovim ubistvom u hotelu „Hajat“.

Sat, džip i sumnje u motiv ubistva

Jedna od teorija koje su godinama kružile u javnosti povezivala je Kneletovu likvidaciju sa sukobom oko skupocenog sata i džipa.

Prema medijskim navodima, Knežević je u kockarnici hotela „Jugoslavija“ navodno uzeo sat „Roleks“ i ključeve džipa „rendžer“ od Miodraga Cvetinovića, poznatog kao Miša Dizeldorf.

U pojedinim pričama upravo je taj događaj predstavljan kao mogući povod za osvetu. Ipak, ta verzija nikada nije sudski potvrđena kao motiv ubistva.

O sumnjama u vezi sa ovim slučajem govorilo se i u kasnijim medijskim tekstovima, ali nijedna od javno iznošenih teorija nije dovela do pravosnažne presude za Kneletovu likvidaciju.

Zbog toga je važno razlikovati ono što se zna o samom zločinu od priča koje su se godinama nadovezivale na njega.

Čitulje, hiljade ljudi i pesma „Tiho noći“

Vest o Kneletovoj smrti odjeknula je daleko izvan kruga njegovih poznanika. Prema medijskim izveštajima, u novinama su objavljene brojne čitulje, a na njegovu sahranu došlo je nekoliko hiljada ljudi.

U jednom broju „Politike“ navodno su objavljene čak 162 čitulje posvećene ubijenom mladiću. Taj podatak često se navodi kao ilustracija pažnje koju je njegova smrt izazvala u tadašnjoj javnosti.

Knele je sahranjen na Topčiderskom groblju, a ispraćen je uz pesmu „Tiho noći“. Njegov grob i danas posećuju ljudi koji ga pamte, dok se o njemu i dalje govori na društvenim mrežama i u pričama o beogradskim devedesetim.

Njegova smrt postala je deo šireg mita o vremenu u kojem su mladići iz kriminalnog miljea preko noći sticali slavu, ali su često jednako brzo završavali svoje živote.

Ostrog, prijateljstva i priče koje su prerasle u urbane legende

Među detaljima koji se često pominju u pričama o Kneletu jesu i njegove posete manastiru Ostrog. U tekstovima o beogradskom podzemlju devedesetih navodilo se da je ta svetinja bila popularno mesto među pojedinim pripadnicima tadašnjeg kriminalnog miljea.

O Kneletovim navikama, prijateljstvima i odnosima sa ljudima iz tog vremena ispričane su brojne priče. Neke se prenose kao svedočenja ljudi koji su ga poznavali, dok su druge vremenom prerasle u urbane legende koje je teško nezavisno proveriti.

Jedan od retkih snimaka na kojima se može čuti njegov glas, prema ranijim medijskim objavama, potiče sa sahrane njegovog prijatelja Radovana Lagundžića Žapca. Na tom snimku Knele se oprašta od prijatelja sa kojim je, prema sopstvenim rečima, delio detinjstvo, prve ljubavi, tuče i razočaranja.

Takvi zapisi dodatno su doprineli interesovanju za njegovu ličnost, jer su javnosti pružili retku priliku da ga čuje, a ne samo da ga vidi na fotografijama.

Ubistvo koje je ostalo bez sudskog epiloga

Za ubistvo Aleksandra Kneževića Kneleta niko nije pravosnažno osuđen. Godinama su se pojavljivali tekstovi u kojima je objavljivano da je slučaj zastareo i da su spisi uništeni nakon isteka roka čuvanja.

Ipak, u odgovoru koji je Više javno tužilaštvo u Beogradu 2021. godine dalo medijima navedeno je da iz upisnika ne proizlazi da je predmet arhiviran zbog zastarelosti. Zbog toga je status predmeta važno opisivati pažljivo, bez tvrdnje da je pravosnažnom odlukom utvrđeno sve ono što se godinama navodilo u medijima.

Ono što ostaje nesporno jeste da ubistvo nije dobilo sudski epilog i da javnosti nije poznato ko je odgovoran za smrt mladog Beograđanina.

Apartman 331, tri hica u potiljak i krvava poruka „Broj 1“ ostali su simboli jedne od najvećih misterija beogradskog podzemlja devedesetih.

Trideset četiri godine kasnije, Kneletovo ime i dalje izaziva pažnju. Njegova biografija, obeležena sukobima, prijateljstvima i kratkim životom, ostala je deo priče o vremenu u kojem su se kriminal, popularna kultura i nasilje preplitali na ulicama Beograda.

A pitanje ko je te oktobarske noći ušao u sobu 331 i zauvek prekinuo njegov život ostaje bez konačnog odgovora.

Autor: D.B.