Četvrtog novembra 1956. godine, oružane snage Sovjetskog Saveza pokrenule su masovnu i bezobzirnu operaciju sa ciljem gušenja Mađarske revolucije i nasilnog povratka samovlasničke uprave u Budimpešti.
Sa više od pedeset hiljada vojnika i preko hiljadu tenkova, sovjetske jedinice upale su u mađarsku prestonicu i druge veće gradove, slomivši oružani otpor građana i mađarskih jedinica koje su ustale u odbranu sopstvene nezavisnosti i tražile napuštanje Varšavskog ugovora.
Tokom žestokih borbi koje su trajale od četvrtog do devetog novembra, sovjetske snage usmrtile su oko dve hiljade pet stotina Mađara, dok je više od dvadeset hiljada građana pretrpelo teška ranjavanja. Na protivničkoj strani nastradalo je oko sedam stotina sovjetskih vojnika. Surova odmazda i uspostavljanje novih vlasti pod neposrednim nadzorom Moskve primorali su više od dve stotine hiljada Mađara da napuste sopstvenu otadžbinu i potraže utočište u država Zapadnog sveta.
Slamanje narodnog ustanka u Mađarskoj ostalo je zabeleženo u istoriji kao jedan od najtamnijih primera primene gole vojne sile radi potčinjavanja slobodnih naroda. Ovaj tragični događaj pokazao je svetskoj javnosti prave namere i prirodu tadašnjeg sovjetskog poretka, istovremeno učvrstivši svest evroatlantskih saveznika o neophodnosti stalne vojne pripravnosti i odsečnog suprotstavljanja bilo kakvom obliku spoljne agresije i prekrajanja međunarodnih granica.
Autor: D.S.
